`` Τιμάτε λοιπόν τους τοιούτους ''

Η Πνευματική Σκυταλοδρομία

Ύστερα από μακρόχρονη υπηρεσία ως Πρόεδρος του Ελληνικού Βιβλικού Συνδέσμου, του οποίου υπήρξε και ο ιδρυτής, ο αγαπητός και σεβαστός αδελφός Μιλτιάδης Αγγελάτος αποσύρθηκε τον περασμένο Μάρτιο από την ενεργό υπηρεσία για λόγους υγείας. Το πολυποίκιλο έργο του, που αναλύεται σε χιλιάδες σελίδες βιβλίων, άρθρων σε περιοδικά και ολοκληρωμένες εγκυκλοπαιδικές εκδόσεις, με ιδιαίτερο επίκεντρο την παιδική χριστιανική βιβλιογραφία, την υμνογραφία, τα βοηθήματα καθημερινής μελέτης και βοηθήματα για κήρυκες του θείου λόγου, καθώς και οι παραδειγματικής λειτουργίας μονάδες υπηρεσίας παιδιών στο κέντρο ``Βαιθήλ’’ και περίθαλψης ηλικιωμένων στον οίκο ευγηρίας ``Λωΐδα’’, στη Νέα Ερυθραία Αττικής, αποτελούν μέρος μόνο εκείνων που το ανθρώπινο μάτι μπορεί να δει και να σημειώσει. Οι εκδότες του ``Τ’’ πολλά οφείλουν στη διακονία του αδελφού τoν οποίo και τιμούν δημόσια. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την αποχαιρετιστήρια εισήγηση του αδ. Αγγελάτου κατά την τελευταία Τακτική Γενική Συνέλευση των Μελών του Ελληνικού Βιβλικού Συνδέσμου, και είναι για τούτο σημαντική. Την αναδημοσιεύουμε ως ελάχιστη έκφραση των πολλαπλών ευχαριστιών μας, με την ευχή ο Κύριος να συνεχίσει να ευλογεί τον ίδιο, την οικογένειά του και τους συνεχιστές του έργου του.

Στην αρχαιότητα, ανάμεσα στ’ άλλα αγωνίσματα, υπήρχε και η ``λαμπαδηδρομία’’. Απόσταση τότε 2.500 μ. που έπρεπε η λαμπάδα να μεταφερθεί, για να φτάσει στο τέρμα και ν’ ανάψει κάποιο στημένον εκεί βωμό. Αντίστοιχο αγώνισμα σήμερα η ``σκυταλοδρομία’’, που μια σκυτάλη εδώ θα πρέπει να διανύσει 1.600 μ. ή 800 ή 400, για να κόψει το νήμα του τερματισμού. Δυόμισι χιλιάδες ή χίλια-εξακόσια μ. είναι βέβαια δρόμος αντοχής ή έστω ημιαντοχής κι όχι ταχύτητας. Κι όμως η φιλοσοφία τούτου του αγωνίσματος είναι ακριβώς, ένα δρόμο αντοχής να τον μεταβάλει σε ταχύτητας. Πώς! Με το μοίρασμα του δρόμου σε περισσότερους από έναν δρομείς. Έτσι έχουμε τα 4Χ100, 4Χ200 και 4Χ400. Η σκυτάλη πρέπει ν’ αλλάζει χέρι από τον προηγούμενο στον επόμενο δρομέα, μέσα σε μια απόσταση 20 μέτρων και στους δυο πρώτους δρόμους (4Χ100 και 4Χ200) ο δρομέας που θα πάρει τη σκυτάλη μπορεί να τρέξει μέχρι 11 μ. πριν από τη ζώνη αλλαγής τής σκυτάλης δίπλα στον σκυταλοφόρο, για να μπορέσει έτσι ν’ αναπτύξει το μέγιστο της ταχύτητάς του, όταν στη ζώνη των 20 μέτρων θ’ αλλάζει τη σκυτάλη.

Το Β' Τιμ. 2/β/2. μας μιλεί για μια πνευματική σκυταλοδρομία, δηλαδή για μια απόσταση πνευματικού δρόμου -δρόμου εξαγγελίας του Ευαγγελίου- που όχι ένας αλλά περσότεροι δρομείς παίρνουν μέρος. Ας μελετήσουμε σε τούτο τον πνευματικό στίβο, 7 στοιχεία της πνευματικής σκυταλοδρομίας.

1. Ο Παύλος ήταν ένας δρομέας.

Σ’ αυτό δεν χωράει αμφιβολία. Κορινθίους, Γαλάτες και Φιλιππησίους, βεβαιώνει στις επιστολές του (Α' Κορ. 9/θ/26, Γαλ. 2/β/2, Φιλιπ. 2/β/16), ότι ``τρέχω ως ουκ αδήλως'’, ``τρέχω ουκ εις κενόν’’, ``ουδέ εις κενόν έδραμον’’. Δρομέας - λαμπαδηδρόμος του Χριστού, έτρεξε στα 21 χρόνια της διακονίας του ως ``απόστολος εθνών’’ (Γαλ. 1/α/16. 2/β/8), με θαυμαστή συνέχεια και συνέπεια. Και 14 από τα 21 αυτά χρόνια, είναι στενά συνδεδεμένα με τον ελλαδικό χώρο.

2. Ο Παύλος δεν ήταν ο μόνος δρομέας.

Σωστά ονομάστηκε ``ο πρώτος μετά τον Έναν’’, όμως όχι ο μόνος. Τα ``ούτως τρέχετε’’ (Α' Κορ. 9/θ/26), ``ετρέχετε καλώς’’ (Γαλ. 5/ε/7) και ``δι’ υπομονής τρέχομεν’’ (Εβρ. 12/ιβ/1, αν είναι δικής του γραφίδας ή έμπνευσης), βεβαιώνουν ότι στην υπόθεση του Ευαγγελίου βλέπει και προτρέπει κι άλλους^ ``να συναθλούνται στην πίστη’’ (Φιλιπ. 1/α/27) και ``να συναθλούν στο Ευαγγέλιο’’ (4/δ/3).

3. Ο Παύλος ``παρέλαβε από τον Κύριο’’.

Υπήρξε αυτός, που παρέλαβε από τον Μεγάλο Αγωνοθέτη και Βραβέα τη σκυτάλη, για να τρέξει το πρώτο μέρος της διαδρομής. ``Εγώ παρέλαβον από του Κυρίου... εγώ παρέλαβον ότι Χριστός απέθανεν υπέρ των αμαρτιών ημών’’ (Α' Κορ. 11/ια/23, 15/ιε/3). Γίνηκε ``ο λειτουργός του Χριστού στα έθνη’’ (Ρωμ. 15/ιε/16). Μικρασία, Κύπρος, Μακεδονία, Ιλλυρικό, Αχαΐα, Κρήτη, Ρώμη, φωτίστηκαν από τούτον τον λαμπαδηδρόμο και σκυταλοδρόμο του Χριστού.

4. Τα 11 μέτρα, πριν από τη ζώνη της αλλαγής.

Είχε τη χάρη ο Παύλος να νιώθει ότι το έργο του Χριστού ήταν πολύ πιο μεγάλο απ’ αυτόν. Αυτός ό,τι κι όσα κι αν έκανε, το πολύ να 'λεγε^ ``ως τελειώσω τον δρόμον μου’’ (Πράξ. 20/κ/24). Πριν όμως τον τελειώσει, πριν δώσει -ή του πάρουν- τη σκυτάλη, βοηθάει άλλους στην πνευματική τους προθέρμανση. Τιμόθεος, Τίτος, Σίλας, Έραστος, Τυχικός, Πρίσκιλα και Ακύλας, Απολλώ, Σώπατρος, Αρίσταρχος, είναι λίγα από τα ονόματα, που ``συνήθλησαν εν τω Ευαγγελίω’’ μαζί του (Φιλιπ. 4/δ/3).

5. Η σκυτάλη, αλλάζει χέρι.

Μαζί του ο Τιμόθεος έτρεξε και στον ελλαδικό χώρο κι αλλού, ``ως πατήρ τέκνον συν αυτώ εδούλευσεν εις το Ευαγγέλιον’’ (Φιλιπ. 2/β/22). Τώρα όμως, θα τρέξει χωρίς τον Παύλο. Θα τρέξει με φουχτωμένη τη σκυτάλη που του δίνει ο Παύλος, που ``ήδη σπένδεται’’ (Β' Τιμ. 4/δ/6). Με την πνευματική προικοδότηση του ``α ήκουσας παρ’ εμού’’ (Β' Τιμ. 2/β/2). Άνοιξη του 67 και η σκυτάλη άλλαξε χέρια. Θέρος του ίδιου χρόνου το μαρτύριο σφραγίζει μια ζωή που ``ήδιστα δαπάνησε και δαπανήθηκε’’ (Β' Κορ. 12/ιβ/15) και που σύνθημά της είχε το ``μεταδούναι ου μόνον το Ευαγγέλιο, αλλά και την ίδια του την ψυχή’’ (Α' Θεσ. 2/β/8).

6. Η δεύτερη αλλαγή της σκυτάλης.

Όπως έκαμα εγώ σε σένα, τον Τίτο, τον Σίλα και άλλους, και συ Τιμόθεε^ ``Παράθου πιστοίς ανθρώποις’’ (Β' Τιμ. 2/β/2). Μην αρκεστείς στον ευαγγελισμό. Κατάρτισε πιστούς^ στο να γίνουν κι αυτοί εργάτες του Ευαγγελίου. Να τρέξουν κι αυτοί ``λαμπαδηδρόμοι του Ευαγγελίου’’ το δικό τους κομμάτι, στη δική τους γενιά, παίρνοντας τη σκυτάλη από σένα Τιμόθεε, όπως εσύ την πήρες από μένα. Τιμόθεε, ``παράθου... παράθου... παράθου...’’. Σε τούτον και τον άλλον και τον τρίτο.

7. Η τρίτη αλλαγή της σκυτάλης.

Υπάρχει όμως στο Β' Τιμ. 2/β/2 και τέταρτος ``σκυταλοδρόμος’’. Ο Παύλος, υπήρξε ο πρώτος. Ο Τιμόθεος, δεύτερος. Τρίτο, το ``πιστοίς ανθρώποις’’. Για να ολοκληρωθεί η πνευματική σκυταλοδρομία, χρειάζεται και η τέταρτη ομάδα. Υπάρχει στο εδάφιό μας. Είναι το ``ετέρους διδάξαι’’ (Β' Τιμ. 2/β/2). Ο τρίτος δρομέας, πήρε τη σκυτάλη από τον δεύτερο, ο τέταρτος από τον τρίτο, που μπροστά του έχει πια τον τερματισμό. Στην προσωπική μου εκτίμηση, είμαι -μαζί με άλλους- στους τρίτους δρομείς. Και σεις που είσαστε η νέα διοίκηση του ``Ελληνικού Βιβλικού Συνδέσμου’’, μαζί με τους νέους των Εκκλησιών μας, οι τέταρτοι. Πολύ πιθανόν η γενιά του νήματος. Του τέλους. Της Έλευσης του Χριστού.

Προτροπή

Τρέξτε λοιπόν, νέοι συναθλητές μας. Τρέξτε, ίσως το τελευταίο κατοστάρι πριν το νήμα. Στις κερκίδες οι άγγελοι του Θεού στέκονται όρθιοι και σας χειροκροτούν. Κηρύξτε ``ευκαίρως, ακαίρως’’ (Β' Τιμ. 4/δ/2). Οδηγήστε ψυχές στον Χριστό^ ``αρπάζοντες αυτούς εκ του πυρός’’ (Ιούδα 23). Και αν ο Κύριος ``χρονίσει’’ (Ματθ. 25/κε/5), συνεχίστε την πνευματική σκυταλοδρομία του Β' Τιμ. 2/β/2. Η Εκκλησία σάς προσφέρει σήμερα το διδακτικό της πρόγραμμα το δικό της ``παράθου’’. Αύριο, δώστε το δικό σας ``παράθου’’ εις ``ετέρους’’.

Η σκυταλοδρομία πρέπει να συνεχιστεί, ώσπου να 'ρθει ο Κύριος. Το ``ικανούς έσονται’’ (Β' Τιμ. 2/β/2), μιλεί για άξια στελέχη στο στίβο του Χριστού. Σφιχτά λοιπόν τη σκυτάλη και ``τρέχομεν δι’ υπομονής τον προκείμενον εις ημάς αγώνα, αποβλέποντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησού’’ (Εβρ. 12/ιβ/2).

• Ο Παύλος τη σκυτάλη στον Τιμόθεο,
• Ο Τιμόθεος, στους πιστούς ανθρώπους,
• τούτοι εις ετέρους...

Όσο δε για σένα Παύλο, εσύ γνωρίζεις καλά ότι

• το έργο του Θεού υπήρχε πριν από τον Παύλο,


• το έργο του Θεού υπήρχε με τον Παύλο,
• το έργο του Θεού υπήρχε χωρίς τον Παύλο,
• το έργο του Θεού συνεχίζει μέχρι σήμερα, μετά τον Παύλο.