"Όπου είναι το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί ελευθερία"

Ο Χορηγός της Ελευθερίας

Εκατό χρόνια πέρασαν από το θάνατο του παγκόσμια γνωστού Αμερικανού ιεροκύρηκα Dwight L. Moody. Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του ``Μυστική Δύναμη'' (Secret Power), που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1881. Ο αναγνώστης θα διακρίνει εύκολα πως τίποτα δεν άλλαξε στα 120 χρόνια που πέρασαν. Οι καρδιές των ανθρώπων είναι πάντοτε ίδιες όταν δεν ενεργεί επάνω τους το Πνεύμα του Θεού!

Το Πνεύμα του Θεού επίσης μάς δίνει ελευθερία. Πρώτα μάς μεταδίδει αγάπη^ ύστερα εμπνέει ελπίδα^ τέλος μάς δίνει ελευθερία - που είναι το πιο σπάνιο αγαθό σε πάρα πολλές από τις εκκλησίες μας αυτή την εποχή. Λυπούμε να πω ότι πρέπει να γίνει μια κηδεία σε πολλές εκκλησίες πριν μπορέσει να γίνει πολύ έργο^ πρέπει να θάψουμε τον τυπικισμό τόσο βαθιά, ώστε να μην μπορεί ποτέ ν’ αναστηθεί. Το τελευταίο πράγμα που μπορεί να βρει κανείς σε πολλές εκκλησίες είναι η ελευθερία.

Όταν κηρύττεται το Ευαγγέλιο, οι άνθρωποι το κρίνουν σαν να ήταν μια θεατρική παράσταση. Πολλοί που ονομάζονται χριστιανοί, ποτέ δεν σκέφτονται ότι σ’ εκείνο που έχει να πει ο άνθρωπος του Θεού, ακούνε το λόγο του Κυρίου. Είναι δύσκολο έργο να κηρύττεις σε κριτικούς που διαπνέονται από το κοσμικό πνεύμα, όμως "όπου είναι το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί ελευθερία" (Β' Κορ. 3/γ/17).

Ο Θεός δεν χρησιμοποιεί τους ανθρώπους όταν είναι σε αιχμαλωσία. Η κατάσταση πολλών μοιάζει με τον Λάζαρο όταν βγήκε από το μνήμα, δεμένος χειροπόδαρα. Είχε ζωή, και όποιος έλεγε ότι ο Λάζαρος δεν ήταν ζωντανός θα έλεγε ψέματα, αφού μόλις πριν λίγο είχε αναστηθεί από τους νεκρούς. Αλλά έπρεπε πρώτα να αφαιρεθούν οι επίδεσμοι από το στόμα του για να μπορεί να μιλήσει. .

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αν τους πεις ότι δεν κάνουν ό,τι θα έπρεπε, σου λένε: "Μα είμαι ζωντανός. Είμαι χριστιανός". Πράγματι δε μπορείς να το αρνηθείς αυτό, όμως είναι δεμένοι χειροπόδαρα.

Είθε ο Θεός να σπάσει αυτά τα δεσμά και να ελευθερώσει τα παιδιά Του, ώστε να μπορούν να απολαύσουν την ελευθερία. Πιστεύω ότι ο Θεός στέλνει το Πνεύμα Του για να μας ελευθερώσει επειδή θέλει να εργαζόμαστε και να μιλάμε γι’ Αυτόν. Πόσοι άνθρωποι θα ήθελαν να σηκωθούν σε μια συνάθροιση προσευχής για να πουν λίγα λόγια για τον Χριστό, όμως υπάρχει τέτοιο κρύο πνεύμα κριτικής που δεν το αποτολμούν. Δεν νιώθουν την ελευθερία να κάνουν αυτό που θέλουν. Αν σηκωθούν, είναι τόσο τρομοκρατημένοι με αυτούς που κριτικάρουν που αρχίζουν να τρέμουν και ξανακάθονται. Δεν μπορούν να πουν τίποτα. Κι αυτό, βέβαια, είναι λάθος.

Το Πνεύμα του Θεού έρχεται για να μας δώσει ελευθερία, και όπου βλέπουμε το έργο του Κυρίου να προοδεύει, εκεί θα δούμε και το Πνεύμα της ελευθερίας. Οι άνθρωποι δεν θα φοβούνται να μιλήσουν ο ένας στον άλλον. Και όταν τελειώνει η συνάθροιση, δεν θα παίρνουν το καπέλο τους ψάχνοντας πώς θα φύγουν γρηγορότερα από την εκκλησία, αλλά θα αρχίζουν να χαιρετούν ο ένας τον άλλον και εκεί θα υπάρχει ελευθερία.

Πολλοί πηγαίνουν στις συναθροίσεις της προσευχής από μια ψυχρή αίσθηση καθήκοντος. Σκέφτονται: "Πρέπει να παραστώ επειδή αυτό είναι το καθήκον μου". Δεν σκέφτονται ότι το να συγκεντρώνονται και να προσεύχονται με άλλους χριστιανούς, να δυναμώνουν και να βοηθούν ο ένας τον άλλο για την πορεία στην έρημο της ζωής, είναι ένδοξο προνόμιό τους.

Εκείνο που χρειαζόμαστε σήμερα είναι αγάπη στις καρδιές μας. Δεν είναι αυτό που θέλουμε; Δεν θέλουμε ελπίδα στη ζωή μας; Δεν θέλουμε να είμαστε αισιόδοξοι; Δεν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι;

Λοιπόν, όλα αυτά είναι έργο του Πνεύματος του Θεού και πρέπει να προσευχόμαστε καθημερινά στον Θεό να μας δώσει αγάπη και ελπίδα και ελευθερία. Διαβάζουμε στην Επιστολή προς Εβραίους (10/ι/19): "Έχοντες λοιπόν, αδελφοί, παρρησίαν να εισέλθωμεν εις τα άγια διά του αίματος του Ιησού". Η λέξη "παρρησία" σημαίνει ελευθερία. Μπορούμε να μπούμε στα άγια και εκεί να ζητήσουμε αυτή την αγάπη και την ελευθερία και την ένδοξη ελπίδα, ώστε να μη μπορούμε να ησυχάσουμε ώσπου να μας δώσει ο Θεός τη δύναμη να εργαστούμε γι’ Αυτόν.

Αν γνωρίζω την καρδιά μου σήμερα, θα προτιμούσα να πεθάνω μάλλον παρά να συνεχίσω να ζω όπως άλλοτε, σαν ένας στο όνομα μόνο χριστιανός, χωρίς να με χρησιμοποιεί ο Θεός στο χτίσιμο της βασιλείας Του. Είναι φτωχή και άδεια η ζωή που ζει κάποιος μόνο για χάρη του εαυτού του.

Ας επιδιώξουμε να είμαστε χρήσιμοι, να είμαστε εύχρηστα σκεύη στη χρήση του Οικοδεσπότη, ώστε ο Θεός να λάμψει με το Άγιο Πνεύμα του μέσα από τη ζωή μας.